[ 3 ] گفتار در ذكر وقايع و حالات عالىجناب معالى انتساب قدوة الاماجد و الاماثل زبدة الاعالى و الافاضل مولانا حاجى « 1 » تبريزى روّح اللّه روحه و زاد فى غرف الفردوس فتوحه . در وقتى كه جناب شيخ الاسلام تبريز « 2 » از ترس شاه اسمعيل گريخته به ولايت خراسان آمد ، در مجلسى كه جمهور اكابر از سادات و نقبا و علما و قضاة و اشراف و اعيان حاضر بودند ، حضرت شيخ الاسلام خراسان در تعريف مولانا حاجى ، بدين كلام مدحت انجام رطب اللسان گرديدند كه : مدت دوازده سال است كه مولانا كمال الدين حاجى به درس اين فقير حاضر مىشوند ، هرگز در مقامى كه سخن بايد گفت خاموش نبوده‌اند ، و در جايى كه سخن نبايد گفت زبان به تكلم نگشاده‌اند . بر ضمير [ منير ] آفتاب تنوير اهل فضل و كمال مخفى و محجوب نماند « 3 » كه تعريفى از اين

--> ( 1 ) - T ، صفحهء b 39 : حاجى محمد . ( 2 ) - نسخ ديگر : تبريزى . ( 3 ) - نسخ ديگر : نخواهد بود .